Van Boyle naar Kilmacrennan
Zaterdag 16 juli, Hillekes 42e verjaardag. Vroeg op want het was tevens de dag dat we ons leuke huisje in Boyle moesten verlaten en verder naar het noorden moesten reizen. Arjan en Ciska hebben ontbijt bij Hilleke op bed gebracht. Om 10 uur trokken we voor de laatste keer de deur van het huisje achter ons dicht. Onderweg hebben we in Boyle nog een bezoek gebracht aan de abdij van Boyle. In 1161 kwamen de eerste monniken in Boyle en bouwden daar een abdij.
In 1202 heeft Lord William de Burgh, samen met de koning van Connacht, Cathal Crovderg O'Connor, in drie dagen tijd de abdij geplunderd. In de 15e eeuw was de invloed van de abdij al behoorlijk afgenomen. In 1589 is de abdij verhuurd aan William Usher en van 1599 tot het einde van de 18e eeuw was het militair bezit en was het bekend als het kasteel van Boyle. Momenteel staat er nog steeds veel van het klooster overeind. Na het bezoek aan het klooster zijn we naar de stad Donegal in het graafschap Donegal gereden. Als eerste hebben we daar een bezoek gebracht aan het Donegal Craft Village. Dit is een centrum voor moderne kunst en ambachten. Diverse ambachten kun je daar bewonderen zoals bijvoorbeeld weven, zilversmederij, beeldhouwen, hout bewerken etc. De laatste maakte uit zeer oud hout (1000-en jaren), dat in het veen is geconserveerd, diverse kunstvoorwerpen. Bij hem hebben we een uit hout gesneden vogel gekocht. Vanaf dit centrum was het maar een klein stukje rijden naar het centrum van de stad waar we Donegal Castle hebben bekeken.
Het eerste deel van dit kasteel is aan het einde van de 15e eeuw gebouwd. In de 17e eeuw is er een uitbreiding geweest. Het gerestaureerde deel van het kasteel is ook ingericht zodat het lijkt of het kasteel nog steeds wordt bewoond. Vanaf Donegal zijn we naar Letterkenny gereden. Daar hebben we de eigenaar van ons volgende huisje gebeld en afgesproken bij een benzinestation in Kilmacrennan. Na een minuut tien waren wij daar en even later kwamen de eigenaars, Kevin en Winnie Huston, ook aangereden. We zijn hen gevolgd naar het huisje, Smiths Cottage geheten. Een leuke cottage waar we een uitgebreide uitleg kregen over hoe alles werkte, maar ook wat er allemaal in Donegal te doen en te zien was. Het huisje heeft boven 2 grote slaapkamers en beneden een één persoons slaapkamer, een grote eetkeuken en een zitkamer met open haard, TV en videorecorder. In de keuken is er een magnetron en een zogenaamde Stanley oven. Na ons te hebben geïnstalleerd zijn we naar een restaurant in Kilmacrennan gereden om ter ere van Hillekes verjaardag te gaan eten.
Church Hill Festival
De volgende dag zijn we naar Church Hill gereden, een klein plaatsje niet ver van waar we wonen. Volgens Kevin zou daar een festival zijn, dat was vrijdag al begonnen en duurde t/m vandaag (zondag). Omdat het maar een klein stukje rijden was waren we er al rond het middaguur. Maar op dat tijdstip was er nog weinig aktiviteit, er werd nog opgebouwd. We zijn zonder te stoppen doorgereden naar Gartan de geboorteplaats van St. Colmcille.
Deze in 521 nChr. geboren heilige is hoogstwaarschijnlijk in deze plaats geboren. Hij was de eerste Ierse missionaris en zijn eerste klooster stichtte hij op het eiland Iona (Schotse Hebriden) in 563. Na op deze mooie plaats van het tevens mooie weer te hebben genoten zijn we vervolgens gestopt bij het vroegere St. Colmcille's klooster op de begraafplaats van Gartan. Tegenwoordig is daar alleen de fundering nog van terug te vinden op deze begraafplaats waar ook nog de ruïne staat van een kerk die waarschijnlijk in de 16e eeuw is gebouwd door Manus O'Donnell. Naast de toegangsweg naar deze begraafplaats is ook de bron van St. Colmcille te vinden. Na hier wat te hebben rondgelopen zijn we terug gereden naar Church Hill. Daar zijn we nu even gestopt om wat te drinken. Het festival was nog steeds in opbouw, maar er zaten wel al twee dames die kinderen schminkten en daar heeft Ciska een vlinder op haar gezicht laten schminken. Daar beide lounges in Church Hill geen lunch konden serveren besloten we om terug te gaan naar ons huisje, maar we namen de verkeerde weg waardoor we uiteindelijk in Letterkenny uitkwamen. Via een omweg kwamen we zo weer terug in Kilmacrennan.
Bij een supermarkt hebben we broodjes voor de lunch gekocht en die hebben we in de tuin voor onze cottage opgegeten. Rond een uur of drie vertrokken we opnieuw richting Church Hill. Nu was het festival in volle gang en konden we onze auto moeizaam tussen de bezoekers door manoeuvreren. Ciska heeft diverse dingen gedaan, zoals eendje vangen, touwtje trekken enz. waarmee ze allerlei prijzen heeft gewonnen. Ook was er een kermis waar in een aantal attracties heeft gezeten. Na een paar keer langs alle kraampjes te zijn gelopen hadden we het wel weer gezien en zijn we terug gegaan naar onze cottage. Vanaf komende donderdag is er in Kilmacrennan ook een festival en dan zullen we daar ook eens gaan kijken. De rest van de dag hebben we lekker buiten gezeten voor ons huisje. Een cottage die zeer aan te bevelen is mocht je besluiten om een keer dit deel van Ierland te bezoeken. In de loop van de avond begon het te regenen, iets wat al was voorspeld. De hele dag hadden we al diverse donkere wolken gezien en verwachtten we ieder moment regen, maar overdag is het gelukkig droog gebleven.
Atlantic Drive en Fanad Head
Een route noordelijk van ons huisje, op aanraden van Kevin naar onder andere Fanad, een schiereiland waar niet veel mensen heen gaan. De meeste toeristen bezoeken het schiereiland Inishowen. Als eerste hebben we een gedeelte van de Atlantic Drive gedaan. Een route langs de kust van de Atlantische Oceaan. We zijn gestopt bij een uitzichtspunts bij Lough Salt. Wel mooi maar niet dat je zegt: 'Hier moet je zeker eens een keer heen gaan'. Via het plaatsje Glen zijn we naar kasteel Doe gereden dat mooi aan een zeearm van de oceaan ligt. Helaas was het kasteel gesloten dus we konden als snel onze weg vervolgen naar een uitzichtspunt bij Rinnafaghia Point. Voordat we daar waren zijn we gestopt in Downings om bij een winkel van Mc Nutts, een bekende fabrikant van tweed stof, iets voor Ciska te kopen. Maar in het winkeltje was weinig kleding te zien dat van tweed was gemaakt. Uiteindelijk hebben we er voor Ciska een mooie handgebreide trui gekocht. In het bijbehorende café hebben we koffie gedronken. Vervolgens hebben we er nog een stukje over het strand gelopen, waar we bijna uit onze kleren zijn gewaaid, alvorens we naar Rinnafaghia Point zijn gegaan. Hier hebben we een stukje over de klif gelopen.
Het waaide behoorlijk en het was een spectaculair gezicht om de hoge golven te zien stuk slaan op de rotsen. Hierbij spoot de branding soms tientallen meters omhoog en waaierde vervolgens uit over de klif. Toen we daar liepen zagen we in de verte grijze wolken aankomen, duidend op regen, en we besloten om snel terug te gaan naar de auto. Helaas niet snel genoeg want we werden overvallen door een regenbui. Door de harde wind sloegen de druppels ons als hagelstenen in het gezicht. Behoorlijk nat kwamen we bij de auto aan. Vervolgens zijn we om een grote zeearm, Broad Water, naar het schiereiland Fanad gereden. Onderweg regende het behoorlijk, maar na korte tijd begon het weer op te klaren en opeens scheen de zon weer en keken we tegen een blauwe hemel aan. Zo ging het verder de hele dag, het ene moment hadden we een behoorlijke plensbui en korte tijd later scheen de zon weer. Bij de Teastop tussen Portsalon en Fanad Head zijn we gestopt om wat te eten en te drinken. Het was behoorlijk duur, je moest voor alles apart betalen, de scones, de boter, de jam, de slagroom, etc. Toen we daar bij het afrekenen iets van zeiden kregen we wel iets terug. In de tearoom hangt geen prijslijst, alleen een klein briefje buiten aan de deur vermeld de prijzen. Mocht je hier ooit in de buurt zijn, ga dan ergens anders iets eten of drinken. Vanaf de Teastop was het een klein stukje rijden naar Fanad Head met zijn mooie witte vuurtoren. De golven waren hier minder spectaculair dan bij Rinnafaghia Point, maar desalnietemin zijn we ook hier goed uitgewaaid. Via een andere route zijn we over het schiereiland weer terug gereden naar Letterkenny waar we bij een supermarkt boodschappen hebben gedaan voor de komende dagen alvorens terug te gaan naar onze cottage. Na het eten liepen Hilleke en Ciska naar het huis van Kevin en Winnie (niet ver van onze cottage) om iets te vragen. Even later komt de oudste zoon van Kevin en Winnie vragen of Arjan ook komt om iets te drinken. Er waren ook nog twee Amerikaanse vrouwen op bezoek die in het andere huisje op het terrein verbleven en we hebben met z'n allen een gezellige avond gehad. Ook Ciska heeft zich uitstekend vermaakt met de video van Sneeuwwitje (in het Engels).
Letterkenny
Een rustig dagje naar Letterkenny, een stad niet ver van Kilmacrennan. 's Ochtends weer eens ontbeten met bacon en eggs. Dat hadden we sinds we weg zijn uit de B&B in Shankill niet meer als ontbijt gehad. Rond een uur of tien stond Winnie aan de deur, ze had voor Hilleke een afspraak gemaakt bij een tandarts in Letterkenny om half één. Ze heeft namelijk al een aantal dagen last van een zere tand. Na het ontbijt zijn we naar Letterkenny gereden en hebben de auto geparkeerd in een parkeergarage aan de Main Street, één van de langste straten van in Ierland. De tandarts zat ook in Main Street, dus die hebben we eerst opgezocht en tevens gezocht naar een internet café. Beide hebben we in Main Street gevonden en vervolgens zijn we naar de kathedraal gelopen, één van de weinige toeristische attracties in de stad overigens.
Het is dat we er nu moesten zijn, anders waren we er waarschijnlijk niet heen gegaan. Het weer was overigens erg wisselvallig, het ene moment een miezerig regentje en even later weer zon en dan begon het even later weer te regenen. De gotische St. Eunan kathedraal uit 1901 heeft diverse mooie gebrandschilderde ramen en Keltisch beeldhouwwerk. Ook vonden we er een levensgrote kerststal. De stal zelf was er niet, maar alle figuren en dieren stonden in een kapelletje. Na nog een kort bezoek aan een boekhandel om wat kaarten te kopen is Hilleke naar de tandarts gegaan en zijn Arjan en Ciska naar een internet café gegaan. Toen ze daar klaar waren belde Hilleke dat ze nog langer bij de tandarts moest blijven om een wortelkanaal behandeling te ondergaan. Ze zou bellen als ze weg ging bij de tandarts. Arjan en Ciska zijn vervolgens naar een tearoom gegaan om wat te eten en te drinken. Toen belde Hilleke dat ze klaar was bij de tandarts. Omdat er verder weinig in Letterkenny is te beleven besloten we om naar de Tourist Info te gaan om wat informatie over de stad en regio op te halen. Het was trouwens niet eenvoudig om de Tourist Info te vinden. Hij is niet in het centrum van de stad gevestigd maar er buiten en nergens staan borden die de richting aangeven. Bij de Tourist Info hebben we wat informatie over de omgeving gehaald en daarna zijn we naar het stadspark gereden waar een grote speeltuin is. Daar heeft Ciska zich een uur uitstekend vermaakt alvorens we terug gingen naar ons huisje. Het regenachtige weer nodigde niet echt uit nog langer in Letterkenny te blijven. Terug in onze cottage heeft Arjan geprobeerd de open haard aan te steken. Deze wordt met turf gestookt. En dat spul is slecht in brand te krijgen, pas na meerdere firestarters te hebben toegevoegd begon het te branden. De rest van de middag en avond hadden we een gezellig knapperend haardvuur in de zitkamer.
Rondje schiereiland Inishowen
Het schiereiland waar de meeste toeristen heengaan is Inishowen. Via Letterkenny zijn we we eerste naar Grianán of Ailéach gereden. Dit is een zeer oud stenen ringfort van minstens 2000 jaar oud. Het rond 1870 gerestaureerde fort staat bovenop een heuvel vanwaar een schitterend uitzicht over de omgeving wordt geboden. Het perfect ronde fort van 23 meter in doorsnede heeft aan de voet muren van 4 meter dik. Toen we bij het fort aankwamen waren daar ook de Amerikaanse dames die in het andere huisje van Kevin en Winnie verblijven. Na een rondwandeling over de muur van het fort zijn we verder Via de Gap of Mamore naar Fort Dunree gereden. In 1798 is hier een klein fort gebouwd tegen de dreigende Franse invasie en eind 19e eeuw is het vergroot en gemoderniseerd.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog waren er Ierse militairen gehuisvest die moesten voorkomen dat de oorlogvoerende landen de Ierse neutraliteit schendden. Sinds 1986 is Fort Dunree een militair museum. Een bezoek aan dit fort is aan te raden, zeker voor degenen die geïnteresseerd zijn in militaire historie. In Ballyliffin hebben we vervolgens in een hotel gelunched en daarna vervolgden we onze rit naar Malin Head, het noordelijkste puntje van het Ierse vasteland. De kliffen zijn er niet zo hoog en het is er minder spectaclair dan Fanad Head. Na een korte wandeling over het klif reden we verder over het schitterende schiereiland. Via smalle bochtige weggetjes over heuvels en door valleien met regelmatig zicht op de oceaan of een zeearm daarvan. In Buncrana wilden we met de ferry Lough Swilly over steken Rathmullan zodat we niet weer om het hele meer heen hoefden te rijden. Helaas waren we net te laat om de ferry van vijf uur te halen en moesten we 1 uur en 20 minuten wachten voor de volgende overtocht (de oversteek duurt een half uur en er is maar één boot). In die tijd hadden we ook om kunnen rijden, maar we besloten om met Ciska naar de naast de ferryhaven gelegen speeltuin te gaan waar ze zich nog een uur heeft kunnen vermaken. Rond een uur of zes reden we naar de ferry en tegen zeven uur kwamen we aan de overzijde in Rathmullan aan. Vandaar was het nog een half uur naar Kilmacrennan.
