Op onze eerste dag in Boyle besloten we om een route te rijden uit een boekje dat in het huisje aanwezig was, de Queen Maeve Tour over het schiereiland Coolera. Queen Maeve was de legendarische koningin van Connacht en ze is een belangrijke persoon in de Táin, één van Ierlands bekendste legendes die handelt over Cúchulainn die Ulster beschermt tegen de aanvallen van Maeve. Er zijn aanwijzigingen dat Maeve inderdaad een godin van de onafhankelijkheid is, één van de Ierse vrouwelijke godinnen van oorlog, macht en sexualiteit.

De Knocknarea met op de top de stapel stenen

Haar dood is al even bizar, een 11e eeuwse legende vertelt dat ze door haar neef is gedood met een hard stuk kaas, afgeschoten met een katapult. Ze zou zijn begraven onder een stapel stenen op de top van de Knocknarea. Deze stapel stenen staat bekend als Miosgán Meadhbha oftewel het Graf van Maeve en is 10 meter hoog en 55 meter in doorsnede. Bijna overal tijdens deze tour kun je de berg Knocknarea zien en de stapel stenen op de top. Als eerste reden we naar Sligo, het beginpunt van de rondrit. Vanuit hier reden we langs de kust over het schiereiland Coolera. Onze eerste stop was in de badplaats Strandhill, een populaire bestemming op een mooie dag als deze. We hebben een eind over het strand gelopen. Na de wandeling hebben we wat gegeten en hebben we de tour vervolgd. De volgende stop was bij de berg Knocknarea, deze kun je beklimmen maar dat hebben we niet gedaan. Vanaf de berg zijn we naar de Megalitische begraafplaats van Carrowmore gereden, de grootste megalitische begraafplaats in Ierland en één van de oudste en belangrijkste van Europa. Er zijn diverse graven te zien waaronder een ganggraf, een stuk kleiner en minder indrukwekkende overigens dan Newgrange en een steencirkel. Na nog een aantal stops zijn we naar Aughris Head gereden. Volgens het boekje zijn er daar vanaf de kliffen diverse soorten zeevogels te ziens, maar ook zou je zeehonden en dolfijnen moeten kunnen zien. We hebben een mooie wandeling over de klif gemaakt, maar we hebben geen enkele zeehond of dolfijn gezien.

Connemara ligt op zo'n 2 uur rijden vanaf Boyle dus vertrokken we rond een uur of half negen. Het weer zag er niet erg uitnodigend uit, mistig en niet erg warm. Rond 10:45 kwamen we aan bij het Connemara National Park, gelukkig was het weer wat ook opgeklaard, de zon liet zich zelfs al zien. Bij aankomst in het Visitors Centre kregen we een korte uitleg over de wandelingen in het park. We hebben de lange wandeling van ongeveer een uur door het park gedaan. Aan het begin van de wandeling is er een wei waar een paar van de beroemde Connemara pony's staan. Voor Ciska het hoogtepunt van de wandeling, helaas is er geen mogelijkheid om er ook op te kunnen rijden, dat vondt ze wel erg jammer. Tijdens de wandeling waren er schitterende uitzichten over de omgeving.

Twee van de beroemde Connemara ponies in het Connemara National Park

Onder andere de Twelve-Bens en Diamond Hill. Ook de Atlantische oceaan konden we goed zien liggen. Een bekend plantje in het park is de St. Dabeoc's heide. Deze komt behalve in dit park in Europa ook in Spanje en Portugal voor. Terug bij het Visitors Centre hebben we nog tentoonstelling over het veen en de turfwinning bekeken. Vanuit het park zijn we naar het Ocean & Country Museum in Derryinver gereden. Vanuit het museum worden ook boottochten georganiseerd door de haven Ballinakill. Die vertrok pas om 14:30 en bij een pub in de buurt hebben we eerst gelunched voor we aan boord gingen. De tocht vaart door de haven, een arm van de Atlantische oceaan. Het foldertje beloofde diverse soorten vogels en mogelijk een verdwaalde zeehond. Veel diversiteit aan vogels hebben we niet gezien, en al helemaal geen zeehonden. Wel een zalmkwekerij waar we de zalmen uit het water zagen springen. Tijdens de vaart mochten de kinderen aan boord ook even aan het roer staan van de kapitein en ook Ciska heeft de boot even mogen besturen. Na terugkomst in de haven hebben we het Ocean & Country Museum bekeken. In dit museum is een tentoonstelling over alles wat met het leven in de oceaan bij Connemara heeft te maken te zien alsmede iets over het harde boerenleven van de vroegere bevolking in Connemara. Na bezichtiging van het museum zijn we via Clifden terug naar Boyle gereden waar we pas laat, 's avonds om 20:45, weer aankwamen. Al met al een lange en vermoeiende dag.

De beroemde Ierse dichter William Butler Yeats is in Dublin geboren maar al snel na zijn geboorte verhuisde het gezin naar Sligo, zijn moeder kwam oorspronkelijk uit County Sligo. Yeats kwam in zijn latere leven ook vaak naar de deze streek terug. In zijn Reveries over Childhood and Youth schrijft hij met passie over het graafschap Sligo. In het plaatsje Drumcliff is hij begraven. In deze streek is ook een autoroute uitgezet en deze begon in Sligo met een bezoek aan Sligo Abbey.

Het graf van William Butler Yeats op de begraafplaats in Drumcliff
Cast a cold Eye - on Life on Death - Horseman pass by

Dit in 1253 gestichte klooster bevindt zich nog in een behoorlijk complete staat. De kloostergang bijvoorbeeld is nog vrij compleet. Van de oorspronkelijke vier gangen zijn er nog drie aanwezig. Ook is er tussen het schip en het koor in de kerk nog een stenen koorhek aanwezig, zeer zeldzaam omdat ze normaal van hout en die houden het niet zo lang vol. Vanaf het klooster reden we naar het strand bij Rosses Point. Hier heeft Ciska weer schelpen gezocht, het water vond ze te koud om er in te gaan pootje baden. Na een korte strandwandeling zijn we doorgereden naar Drumcliff waar Yeats ligt begraven. Na zijn graf te hebben bezocht hebben we in de aanwezige Tea room wat gegeten en gedronken waarna we het High-Cross op de begraafplaats hebben bewonderd. Via Lissadell House zijn we doorgereden langs de Benbulben berg (526 m) naar de Glencar waterval. Yeats schreef in het gedicht The Stolen Child over deze waterval: There is a waterfall ... that all my childhood counted dear.. Na een korte wandeling door het park bij deze waterval zijn we richting Parke's Castle gereden aan Lough Gill. Dit als vesting gebouwde herenhuis biedt een mooi uitzicht over het meer. Het is in 1609 door kapitein Robert Parke gebouwd op de fundamenten van een 16e eeuwse burcht. De stenen van deze burcht zijn gebruikt voor de bouw van het kasteel. Typisch bij dit kasteel is dat er buiten de muren een zweethutje staat, de Ierse voorganger van de sauna, deze stamt al uit de 12e eeuw. Na het bezoek aan dit kasteel hebben we aan de andere kant van het meer nog een wandeling gemaakt bij Dooney rock. Na een steile wandeling naar boven werd ons een mooi uitzicht over het meer geboden alhoewel er wel veel struiken het uitzicht belemmerden. Na deze wandeling zijn we weer terug gereden naar ons huisje.